با شتاب جریان مدرنیته و تغییرات سریع در حوزه های عینی و معرفتی و همچنین تمایل شدید به تجدید نظر پذیری ، شاهد نوعی بی قاعدگی و حتی بی قوارگی در حوزه های مختلف از هنر تا دین و از فلسفه تا جامعه شناسی هستیم . از جمله پسوند های مختلف و متنوعی که از سوی افراد متخصص و غیر متخصص (صحیح یا غلط) به دنباله ی علم جامعه شناسی افزوده می شود . به چند مورد از این شاخک های پسوندی (؟؟؟!!!!) منشعب از جا معه شناسی اشاره می کنم و داوری در باره درستی یا نادرستی این واژگان ترکیبی را به دوستان متخصص جامعه شناسم واگذار می کنم :
جامعه شناسی خودمانی - جامعه شناسی نخبه کشی - جامعه شناسی عاشورا - جامعه شناسی تحریفات عاشورا - جامعه شناسی شیعه - جامعه شناسی غذا - جامعه شناسی خود کامگی - جامعه شناسی تروریسم - جامعه شناسی حیوانات – جامعه شناسی اوقات فراغت - جامعه شناسی بدن - جامعه شناسی رفتار جنسی - جامعه شناسی جنسیت - جامعه شناسی ریاضی - جامعه شناسی فمنیستی - جامعه شناسی سالخوردگی - جامعه شناسی ورزش - جامعه شناسی جهانی شدن - جامعه شناسی آینده - جامعه شناسی سایبری - جامعه شناسی فناوری - جامعه شناسی شریعتی - جامعه شناسی مرگ - جامعه شناسی خرافات و .......
با توجه به حاکمیت دیدگاه پست مدرن در حوزه نظر و عمل و لوکالیزیشن (؟؟؟؟!!!!) اگه این سیر رو ادامه بدهیم د ر آینده نه چندان دور شاخک های جامعه شناسی به تعداد کرات آسمانی افزایش خواهد یافت که این حکایت از اهمیت زاید الوصف جامعه شناسی و جامعه شناسان دارد .
چند مورد از شاخه های جامعه شناسی در آینده بسیار نزدیک( یعنی از همین فردا ) :
جامعه شناسی بابام - جامعه شناسی قوچ پلنگ(نام روستایی در شهرستان کاشمر) - جامعه شناسی شله - جامعه شناسی احمدی نژاد - جامعه شناسی جواد - جامعه شناسی دماغ - جامعه شناسی چغوک - جامعه شناسی علافی - جامعه شناسی نکیر و منکر - جامعه شناسی توشله بازی - جامعه شناسی بچه محلای با مرام - جامعه شناسی مریخی ها